Geachte lezer,

Deze website is tot stand gekomen omdat ik als weekendvader vind dat mijn kinderen ook een bestaansrecht hebben als zij bij mij zijn. Maar dit geldt even zozeer voor vrouwen die in een moeilijk pakket, of een vergelijkbare situatie terecht zijn gekomen. Uiteindelijk zijn het vaak de kinderen die de dupe worden.

Deze website is zoveel als mogelijk in Jip en Janneke taal geschreven, zodat iedereen het ook kan begrijpen. Wat belangrijk om te weten is, dat de praktijkvoorbeelden die ik benoem echt bestaan. Maar het allerbelangrijkste is dat ik niet alleen schiet op het bestaande systeem, maar ook kom ik met verrassende oplossingen, die recht doen aan het echte recht. Als mijn ideeën worden overgenomen door de politiek, belangengroepen en instanties opstaan, dan heeft mijn actie een kans van slagen. Ik durf zelfs te stellen dat ik de burger en de Nederlandse staat miljoenen € bespaar. Het hele probleem zal ik niet op kunnen lossen, maar wel voor een groot gedeelte.

Moeders, vaders en kinderen kunnen zich hier in herkennen:

1. Vaders en of moeders die hun kinderen niet meer zien ondanks er een gerechtelijk vonnis is met een dwangsom.
2. Bureau Jeugdzorg wat anders kan en moet. 
3. Vonnissen van rechtbanken die nu niet worden uitgevoerd t.a.v. alimentatie
4. Huisvesting voor gescheiden moeders en vaders die een omgangsregeling hebben t.a.v. de kinderen.
5. L.B.I.O  waar we het L.B.I.O.V. van gaan maken. Ja lees, maar eens in de oplossingen. Meer zeg ik nu niet.
6. Makkelijk te plegen fraude

Via de links die u op deze site ziet staan zult u zo beknopt als mogelijk in volgorde mijn verhaal zien staan. Als je het bij elkaar optelt dan is het te gek voor woorden, dat dit allemaal kan in Nederland. Huiver en schrik niet want dit is mijn verhaal, en dan in de zachte vorm verwoord. Er zijn veel meer verhalen die wij weten, maar ook niet weten.

Het vluchten is nu voorbij, en ik laat mij in de openbaarheid zien. Net zolang tot er een verschuiving plaats vindt waarvan we allemaal kunnen zeggen dit is een stuk humaner. Ik leef namelijk niet, maar probeer al jaren te overleven. Deze strijdt, woedt al ruim 8 jaar. En nu ben ik dan zover om mijn soap bekendheid te gaan geven. Niet eens meer voor mijzelf, maar ik breng dit in de openbaarheid omdat ik zag en zie hoe mijn kinderen hier onder te lijden hebben gehad, en de hulpverlening bleef toekijken zonder verder in te grijpen. Dit overkomt mij niet alleen. U zult vast wel mensen kennen in uw omgeving die in vergelijkbare situaties zitten.

Als het al allemaal zo dicht bij mij is, hoe groot is deze olievlek dan werkelijk?
Groter dan we vermoeden zo veronderstel ik. Ik hoop dat ik op Twitter, Hyves en Facebook volgers ga krijgen, en dat er mensen zijn die zich in mijn verhaal herkennen, en mij hierin willen steunen. Kranten en TV, ze zijn van harte welkom. Als mijn initiatief breed gesteund wordt dan ontstaan er nieuwe kansen, en dan hebben kinderen bij gescheiden ouders evenveel rechten. Kent u iemand die in een vergelijkbare situatie verkeerd t.a.v. de praktijkvoorbeelden die ik benoem, maak deze mensen er dan op attent dat deze website bestaat. www.stopdit.nl. Ik heb volgers nodig en mensen die mijn initiatief ondersteunen, maar vooral doorvertellen in de social media.  Alleen in mijn eentje red ik het niet. Ik heb niet alleen maar commentaar op het systeem, maar kom ook met oplossingen die veel humaner zijn, en ons bestaande rechtssysteem niet aantasten. Maar daarbij denk ik wel steeds, wat is het hier een zooitje in Nederland. Hokjes geest in optima forma. Hulpverlening die je geen hulpverlening mag noemen. Wachttijden tot je een ons weegt. En dan zeggen wij dat wij een welvarend land zijn.

Mijn route begint per trein in Didam en stopt een aantal dagen later in Den Haag. Ben ik een mafkees? Nee, want ik loop tegen deuren aan die gesloten blijven. Niemand die het totaal overziet en daarover mag oordelen. Alleen al de hokjesgeest van diverse hulpverlenende instanties kost ons burgers klauwen met geld. Ik heb alles goed voorbereid, maar wat ik niet in de hand heb is mijn persoonlijke verzorging als ik dus op een bank ga zitten en er niet meer vanaf kom. Dus hulp in deze is gewenst beste lezer.

Ik zou graag een debat op TV willen organiseren met instanties en tweede kamerleden, om dit bespreekbaar te maken. Als de regering dicht bij ons volk staat moet dat volgens mij toch mogelijk zijn. Veel meer mensen winnen……
Het bespaard geld…… alleen de advocatuur zal niet blij zijn, want die lopen inkomsten mis doordat er minder rechtszaken plaats zullen vinden. Maar vooral onze kinderen gaan winnen.

Tevens roep ik de tv programmamakers op om een tv programma te gaan maken over kinderen, en wat een scheiding bij hun van binnen teweeg brengt. Kinderbelangen en hun gedachtegangen? Zou een mooie naam zijn.
Ik denk oprecht dat dit een zinvol programma kan zijn voor ouders. Deze dienen te handelen in het belang van de kinderen. Het wordt echter te vaak vergeten.